6 AGOSTO 2013
COMMEMORAZIONE
DELLA
SANTA TRASFIGURAZIONE DEL SIGNORE E SALVATORE NOSTRO GESÚ CRISTO.
Kur u shpërfitirove,o i Madh’inë Zot, më para se t’ishe vënë ngrikjë, mali i Thaborrit i glau kjielliës, pse një mjekughë e pështroi e Ati të bëri deshmì . Pietrin me Japkun e Janin i bure të ndodheshën atjé sa , pas të parìt nanì famasmët t’ote, te hera e prodhimit, si t’ishën prapë me tij ,mos të smekseshin me pesimet t’atë, të çilët t’i përmisemi bën-na të mirë paj të madhes lipisìs s’ate .
Prima che tu salissi sulla croce,Signore,un monte ha
raffigurato il cielo, * e una nube lo sovrastava come tenda. * Mentre tu ti trasfiguravi * e ricevevi la testimonianza del Padre, * erano con te Pietro, Giacomo e Giovanni, * perché, dovendo essere con te anche nell’ora del tradimen¬to˚, * grazie alla contemplazione delle tue meravi¬glie * non temessero di fronte ai tuoi patimen¬ti: * quei patimenti che noi ti pre¬ghiamo di poter adorare in pace, * per la tua grande misericor¬dia˚.
0 i Madh’in’Zot , më para se krikjia tue marrë dsënësit t’atë tek i larti mal, përpara atireve u shpëfitirove tue i ndritur me rrëmpat e lëvdis t’ënde . Kështu’ deshe të na dëftoje paj të dashurìs s’ate për ne e me fukjìn t’ënde të shkëlkjìerit e të Ngjallurit t’at.
Prima della tua croce, o Signore, prendendo con te i
discepoli * su un alto monte, * davanti a loro ti sei trasfigurato, * illuminandoli con bagliori di potenza, * volendo mostrare loro, * sia per amore degli uomini * che per la tua signoria, * lo splendore della risur¬rezio¬ne: * di essa rendi anche noi degni nel¬la pace, * perché sei misericordioso e amico degli uomini.
I shpërfitiruar mbi të lartin mal, o Shpëtues , tue pasur bashkë të parët e apostojvet lambarise me lëvdì e dëftove se ata çë dallonen me të lartitë virtutë janë bër të mirë për lëvdin e hjynushme . Tue folë më Krishtin Moiseu dhe Iliu dëftuan se Ai isht i zoti i të gjallëvet e i të vdekurëvet , Perëndia çë foli pr’anë të Ligjës e të profetravet i Njëjti të çilit zëri i t’jatit bëri deshmì nga reja e ndritçme tue thënë : giegjënie, se isht Aì çë pr’anë të krikjies dçeshi Adhin e të vdekurëvet i dha gjellën e pasosme.
Trasfigurato su di un alto monte,o Salvatore, men-
tre erano con te i corifei dei discepoli, * gloriosa¬mente hai rifulso, * indicando che quanti risplendono * per l’elevatezza delle virtú, * anche della divina gloria saranno fatti degni. * E Mosè ed Elia, * intrattenendosi col Cristo, * mostra¬vano che egli è Signore * dei vivi e dei morti˚ * e il Dio che un tempo aveva parla¬to * medi¬ante la Legge e i profe¬ti; * a lui anche la voce del Padre dalla nube luminosa * rendeva testimonianza dicendo: * Ascoltatelo: * con la croce egli spoglia l’ade * e ai morti dona la vita eterna.
Mali çë më para kishë klënë i errët me kamnua sot bënet i ndershëm e i shejt se këmbët t’ote , o i Madh’inë Zot , u ngjipën mbi atë. Misteri çë moti i pështruam nanì u dëftua te shpërfitirimi jit përpara Pietrit , Japkut e Janit të çilët posa ngë mëndë të durojën rrëmpat e fakjies t’ënde e të lambarisurit e të veshurës t’ënde , ran te dheu me fakjie përmist . E si ishën marrë në shpirt , u çudhitën si pan Moiseun e Ilìn të flisiën me Tij mbi atë kishë të streksëj . E zëri nga Ati ,bëri deshmì tue thënë: Ki ë biri i jim i dashuri tek i çili u pëlkjeva : Atë gjegjëni : Ai do t’falënjë jetës
të madhen lipisì.
Un tempo coperto di caligine e di fumo è ora pre-
zio¬so e santo il monte * sul quale si sono posati i tuoi piedi, Signo¬re˚: * poiché il mistero nascosto dall’eterni¬tà˚, * lo ha negli ultimi tempi manifestato * a Pietro, Giovanni e Giacomo * la tua tremenda trasfigu¬razione: * essi, non sopportando il fulgore del tuo volto * e lo splendore delle tue vesti, * oppressi stavano curvi col volto a terra; * nella loro estasi stupivano * vedendo Mosè ed Elia * che parlavano con te di quanto ti doveva accade¬re˚. * Una voce da parte del Padre dava testimonian¬za, * dicendo: * Questi è il mio Figlio diletto, * nel quale mi sono compi¬aciuto: * ascoltate¬lo˚, * egli donerà al mondo la grande misericordia˚.
Lëvdi … nani….
0 Krisht Perëndì , kur Ti deshe të parafitiroje Ngjallien t’ënde, more tre dsënësit t’atë, Pietrin, Japkun e Janin e u ngjipe te Thaborri , e mali; kur Ti u shpërfitirove , u pështrua me dritë e
dsënësit t’atë ran te dheu me fakjie përmist, se ngë mëndë të durojën të vërrejën fakjien t’ënde të paparshme. Ëngjëjit rrodhën të të shërbejën të trëmburë; të dreruame kjielliat edhè u trëmbën e dheu u shkund si pa Zotin e lëvdìs mbi jetën.
Gloria. Ora e sempre. Tono pl. 2. Di Anatolio.
Prefigurando la tua risurrezione,o Cristo Dio,pren-
desti con te i tuoi tre discepoli, * Pietro, Giacomo e Giovanni * per salire sul Tabor. * E mentre tu ti tra¬sfi¬guravi, o Salvatore, * il monte Tabor si ricopriva di luce. * I tuoi discepoli, o Verbo, * si gettarono a ter¬ra, * non sopportando la vista * della forma che non è dato contemplare. * Gli angeli prestavano il loro servi¬zio * con timore e tremore; * fremettero i cieli e la terra tremò, * perché sulla terra vedevano * il Signore della gloria˚.
Profetsit
Ingresso, Luce gioiosa, il prokímenon del giorno e le letture.
Piesë nga libri i Të Dalurit 24,12-18
Tha in’Zot Moiseut: ngjipu tek U te mali e rri atjè e ka t’t’jap drasat guri , ligjët e urdhurimet çë U shkruanj sa t’ja ligjërosh atireve. E u ngre Moiseu me Isuin çë i vej përpara e U ngjipën mbi malin e Perëndis. E plekjëvet i tha: ju rrini këtù e të prini njera çë të priremi tek ju. Shi se Aaroni e Or janë me ju. Në ju streks gjagjë pririj nga ata. E u ngjip Moiseu te mali e mjekugha pështroi malin e lëvdia e t’in’Zoti pështroi malin për gjashtë ditë. E tek e shtatëta ditë nga mjekugha in’Zot thirri Moiseun . E lëvdia e t’in’Zoti u dëftua si ziarrë me flaka mbi majën e malit përpara bijëvet e Israelit. E hiri Moiseu në mes të mjekughës e u ngjip mbi malin e kjëndroi atjè dizétë ditë e dizetë net .
Lettura del libro dell’Esodo (24,12-18).
Disse il Signore a Mosè: Sali verso di me sul monte e stai lí: ti darò le tavole di pietra, la Legge e i comanda¬menti che ho scritto come loro legislazione. Alzatosi Mosè, insieme a Gesú che era al suo servizio, salí sul monte di Dio. Agli anziani aveva detto: State fermi qui fino al nostro ritorno. Ecco, sono con voi Aronne e Cur: se a qual¬cuno si presentasse qualche questione, ci si rivolga a loro. E Mosè salí sul monte: la nube coprí il monte, e scese la gloria di Dio sul monte Sinai, e la nube lo ricoprí per sei giorni. Il Signore chiamò Mosè il settimo giorno dal mezzo della nube. L’aspetto della gloria del Signore era come fuoco fiammeggi¬ante sulla cima della montagna, davanti ai figli di Israele. Mosè entrò nella nube e salí sul monte, e stette là sul monte quaranta giorni e quaranta notti.
piesë nga libri i Të Dalurit 33,11-32;34,48.
In’Zot flisëj Moiseut fakje me fakje si një flet me mikum e ‘tij . Pran Moiseu vej te tendët . Po shërbëtori i ‘tij , kopili , Isui i Naviut, ngë tundej nga brënda tendës. E i tha Moiseu t’in’Zoti: shi’ Ti më thua : bëj të ngjipet ki popull, po Ti ngë më ke dëftuar kë ka t’t’dërgosh me mua. Ti më the :” të njoh më para se gjithë të t’jerët e gjete hir përpara Meje”. Në andai u gjeta hir përpara Teje, dëftou mua sa të të shoh sbëluarith, se u gjeta hir përpara teja e sa të dsë se ki komb i mathë isht populli jit .
E i thot in’Zot atij: U vet ka t’të vete përpara e ka t’t’prënjë. E ai i tha t’in’Zoti: në Ti vet ngë vien me ne, mo më dërgo këndisha. E si do t’jet dsënë pë’ftet se gjeta hir përpara Teje, u e populli i jit, në Ti vet ngë vien bashkë me ne ? E u e populli jit do t’jemi Lëvduar përpara gjithë kombëvet çë janë të jeta. E i tha in’Zot Moiseut: do t’bënjë atë çë më the, se gjete hir përpara meje e të njoha më para se gjithë. E i thot Moiseu : dëftomë lëvdìn t’ënde. E in’Zot i tha : u vet do të vete përpara teje me lëvdìn t’ënde e përpara teje do t’thërres embrin t’im, Zoti, e do t’kem lipisì për kë më ka ënda e do t’i jap hirin t’im kuj më pëlkjén. E shtoi : po ti ngë mëndë t’më shohësh fakjien t’ime : kush të shohënjë fakjen t’ime, ngë mëndë të rronjë. E tha edhé in’ Zot: shi një vend ndë anëzë meje, vuru mbi atë gur. Si të shkonjë lëvdia jime u ka t’t’vë te grika e shkëmbit e ka t’t’pështronjë me dorën t’ime, njera çë u do t’kem shkuar. Pran si u të t’ndsier dorën, ti do t’më shohësh nga prapa, po fakjia jime ngë do t’ftonet. Si u ngre menatnet Moiseu, u ngjip te mali Sinà, si i kishë urdhuruar in’Zot. E u sdrip in’ Zot te mjekugha e mbeti përpara atij atjé e thirri embrin e t’in’Zoti. E shkoi in’Zot përpara e thërriti : Perëndia i Madh’in’Zot i mëshirushëm e lipisiar, i duruashëm e shum’i mirë e i vërtet! E njize Moiseu u shtu te dheu me fakjie përmist e e proskjinisi.
Lettura del libro dell’Esodo (33,11-23 e 34,4-6..
Il Signore ha parlato a Mosè faccia a faccia, come uno
parla con il suo amico; dopo egli ritornava nell’accampamento, ma il suo giovane inserviente, Gesú figlio di Nave, non si allontanava dalla tenda. Mosè disse al Signore: Ecco, tu mi dici: Conduci questo popolo; ma non mi hai manifestato chi manderai con me. Mi hai detto: Io ti conosco al di sopra di tutti, e tu hai trovato grazia presso di me. Se dunque ho trovato grazia presso di te, manifestami te stesso, affi¬nché io ti veda distintamente, cosí avrò trovato grazia al tuo cospetto, e affinché io sappia che è popolo tuo questa grande nazione.
E il Signore gli disse: Io stesso camminerò davanti a te e ti darò riposo. E Mosè rispose: Se non vieni tu stesso con noi, non mi far partire di qui. Come potrebbe essere veramente noto che ho trovato grazia presso di te, io e il tuo popolo, se non perché tu stesso cammini con noi? Allora io e il tuo popolo saremo glorificati al di sopra di tutte le genti che sono sulla terra. E il Signore disse a Mosè: Anche alla parola che hai detto io darò compimento, perché hai trovato grazia al mio cospetto e io ti conosco al di sopra di tutti. E Mosè gli disse: Mostrami la tua gloria. Ed egli disse: Io passerò davanti a te con la mia gloria e proclamerò il mio nome ‘Signore’ davanti a te; e farò mise¬ricordia a chi farò misericordia e avrò pietà di chi avrò pietà. E aggiunse: Non potrai vedere il mio volto, perché nessun uomo vedrà il mio volto e resterà in vita. E disse il Signore: Ecco un luogo presso di me; starai su questa roccia. Quando la mia gloria passerà, io ti porrò nel cavo della roccia e ti coprirò con la mia mano sinché io sia passato, poi toglierò la mano, e allora tu mi vedrai di spalle: ma il mio volto non ti sarà mostrato.
Mosè si levò presto al mattino e salí sul monte Sinai, come gli aveva ordinato il Signore. E il Signore scese nella nube e stette là presso di lui e proclamò il nome del Signo¬re. Il Signore passò davanti a lui e gridò: Signore, Dio pietoso, misericordioso, longanime, di grande misericordia e veritiero. E Mosè si affrettò a curvarsi a terra e adorò il Signore.
Piesë nga i 3ti Libër i Rrregjëravet XIX,3-9,11-13.15,16
Tek ato ditë Iliu jerdhi në Bersabé të Judhës e la atjé dialin e vate në shkretirë çë ishë largu një ditë dhrom e u uj nën njëi spartie e u kjëllua gjumi e flejti atjé përposh drurit. E shi se një njerì e ngau e i tha : Ngreu , ha e pi . E vërrejti Iliu e pa nd’anëzë t’kries s’tij një petëskaçatë e pjegurë mbi gur të ngrohtë e një kjelkjë ujë. E Iliu u ngre, hëngri , piu e pameta u kjëllua .E pameta u pruar Ëngjëlli i t’in’Zoti e e ngau e i tha: Ngreu,ha o pi , pse dhromi çë ka t’bësh isht i glat. E ai u ngre,
hëngri, piu e me fukjìn e atij gjëri jetshi dizetë ditë e dizétë natë njera te mali Horeb.
E hiri te një shpellë e i shkoi natën. E shi’ se in'Zot i foli pameta e i tha : ka të dalsh andej e ka të hipesh te mali përpara t’in’Zoti e shi’ se in’Zot ka t’shkonjë.
E shi si shkoi in’Zot : kle një erë e madhe dhe e fortë çë jos malet e drëmon gurët përpara t’in’Zoti. Po in’Zot ngë ishë te era ; pas erës dhetundie, po in’Zot ngë ishë te dhetundia e pas dhetundies ziarrë , po ngë ishë te ziarri in’Zot e pas ziarrit një zë i njëi erie a lehtë e atjé ishë in’Zot. E streksi se si Iliu gjegji, pështroi fakjien më mëntin e dolli e mbeti përpara shpellës.
E i tha in’Zot : Ets, priru te dhromi jit e ndrekju për shkretirën e Damaskut e liej Eliseun, të birin e Shfatit, profet në vend t’ënt.
Lettura del terzo libro dei Re (3[1]19,3-16).
In quei giorni, Elia giunse a Bersabea terra di Giuda e là lasciò il suo ragazzo. Quanto a lui, fece una giornata di cammino nel deserto, arrivò presso un ginepro, si sedette là sotto, poi si sdraiò e si addormentò sotto la pianta. Ma ecco, qual¬cuno lo toccò e gli disse: Àlzati, mangia e bevi, perché hai ancora molta strada da fare. Elia guardò ed ecco vicino al suo capo delle focacce di spelta e una brocca d’acqua. Si alzò, mangiò e bevve e tornò a sdraiarsi. Ma l’angelo del Signore venne una seconda volta, lo toccò e gli disse: Àlzati, mangia e bevi, perché hai ancora molta strada da fare. Egli si alzò, mangiò e bevve e, per la forza di quel cibo, cammi¬nò quaran¬ta giorni e quaranta notti, fino al monte Oreb: là entrò in una grotta dove si fermò.
Ed ecco, gli fu rivolta la parola del Signore: Che fai qui? Ed Elia rispose: Sono pieno di zelo per il Signore onnipotente, perché i figli d’Israele hanno abbandonato il tuo patto, hanno abbattuto i tuoi altari e hanno ucciso di spada i tuoi profeti. Sono rimasto io solo, e cercano di togliermi la vita. Il Signore gli disse: Va’, ritorna sui tuoi passi, prendi la strada del deserto di Damasco e ungi Eliseo figlio di Safat come profeta, al posto tuo.
Apostiha
Ai çë ahierna foli Moiseut mbi Malin Sinai me shengje tue thënës:U jam të Klënit , sot dëftonet mbi malin o Taborrit dsënësëvet o ‘tij tue sbëluar se tek ai natura njerëzore çë ai mori ka pameta bukurìn e parë o fitirës së hjynushme. E si deshmëtarë të kësaj dhuratie e piestarë të këtij gëzimi deshi përpara Moiseun e Iliun çë profetizuan vdekjien ngrikjë e shpëtonjësen Ngjallie.
Ms, 88, T’atë janë kjielliat e jiti ë dheu ; giithësìn e stise Ti e plotësìn e ‘ saj ;Ti bëre veriun e dejtin . Colui che un tempo, mediante simboli, aveva parla-
to con Mosè sul monte Sinai, * dicendo: * Io sono ‘Colui che E’,trasfiguratosi oggi sul monte Tabor * alla presenza dei discepoli, * ha mostrato come in lui la natura umana * riacquistasse la bellezza archeti¬pa del¬l’im¬magine. * Prendendo a testimoni di una tale grazia * Mosè ed Elia, * li rendeva partecipi della sua gioia, * mentre essi prean¬nuncia¬vano il suo esodo tramite la croce˚, * e la salvifi¬ca risurrezione.
Stico: Tuoi sono i cieli e tua è la terra, il mondo e ciò che lo riempie tu hai fondato.
Kur Davidhi , stërgjisi i t’inë’Zoti pa në shpirt të jardhurit t’atë në mishë, ai ghrisi gjithë kriesën të gëzonej tue thërritur në profetsi : “ Taborri dhe Ermoni do t’bëjën haré mbi embrin t’ënt”, pse vërteta Ti u ngjipe mbë këtë mal me dsënësit t’atë. Pr’anë të shpërfitirimit t’ënt Ti bëre të shkëlkjèj pameta natura e errurë në Adham tue e ndërruar në lëvdi e në të shkëlkjìerit e Hjynìs t’ënde. Andai na thërresiëm: o Krionjësi i gjithësis , paçë lëvdì !
Thavori dhe Ermoni do t’bëjën harè embrit t’ënt.
Prevedendo in Spirito * la tua venuta tra gli uomini, nel¬-
la carne, * o Figlio Unigenito, * già da lungi Davi¬de, padre di Dio, * convocava la creazione alla festa, * esclamando profe¬ticamente: * Il Tabor e l’Ermon nel tuo nome esulteranno˚. * Salito infatti su questo monte, * o Salvatore, * insieme ai tuoi discepoli, * trasfiguran¬doti hai reso di nuovo radiosa * la natura un tempo oscu¬ratasi in Adamo, * facendola passare alla gloria e allo splendore * della tua divinità. * Noi dunque a te accla¬miamo: * Arte¬fice del’u¬niverso, * Signore, * gloria a te.
Stico: Il Tabor e l’Ermon nel tuo nome esulteranno.
0 i pazënë Krisht, kur të Parët Apostojvet shikojën të padukëshmen Dritëa t’ënde e të pakjasurshmen Hjyni mbi malin e shpërfitirimit, ata klenë marrë në shpirt e të rrethuarë nga një mjekughë e ndritshme,gjegjën zërin e Atit çë vërtetoj misterin e të mishëruarit t’atë , pse pas çë more mishë kjëndrove i Biri i Vetmilér e Shpëtonjësi i jetës .
Contemplando l’insostenibile effusione della tua luce
e la tua divinità inaccessibi¬le, * i prescelti tra gli apostoli, * sul monte della trasfigurazione, o Cristo senza principio, * trasmutarono per l’estasi divina; * e avvolti dal chiarore della nube luminosa, * udivano la voce del Padre * che confermava il mistero della tua incar¬nazio¬ne, * perché anche dopo aver assunto la carne * tu sei un solo Unigenito Figlio e Salvatore del mon¬do˚.
Lëvdì ... nani …
Pietrit, Janit e Japkut , të Parëvet e Apostojvet so i ‘ftove ,o i Madh’in’Zot, lëvdìn e fitirës s’hjynushme te mali i Thaborrit. Pan ata të veshurën t’ënde të shkëlkjieme si drita e fakjia jote më se dielli e posa ngë mëndë të durojën të vërrejën të papështruamit të lambarisut t’atë , ran përmist te dheu se ngë mëndë t’t’vërrejën fare. Se gjegjën një zë çë deshmoi së larti : Ki ë Biri i jim i dashur çë jerdhi te jeta sa t’shpëtoj njerëzin .
A Pietro, Giovanni e Giacomo,i prescelti tra i tuoi di-
scepoli, Signore, * hai mostrato oggi sul monte Tabor * la gloria della tua forma divina: * essi vedevano infatti le tue vesti * risplendenti come la luce, * e il tuo vol¬to piú luminoso del sole˚; * non riuscendo a guardare il tuo insostenibile splendore, * caddero a terra˚, * del tutto incapaci di fissarlo. * Udivano infatti una voce * che dall’alto attestava: * Questi è il mio Figlio diletto, * venuto nel mondo per salvare l’uomo.
Apolitikjii
Metemorofthis en to òri, Hristé o Theòs, dhìksas tis mathités su tin dhòksan su , kathòs idhìnando. Làmpson kje imìn tis amartolìs to fos su to aidhion presvìes tis Theotòku, fotodhòta, dhòksasi.
U shpërfitirove te mali , o Krisht Perëndì, tue dëftuar dsënësëvet t’atë lëvdìn t’ënde , ashtù si mëndë. Shkrepe edhé mbi ne të mëkatruamë, dritën t’ënde të përjétshme për lutiet e Mëmës s’Perëndis . 0 Dritëdhënës lëvdì Tij .
Ti sei trasfigurato sul monte, * o Cristo Dio, * facendo
vedere ai tuoi discepoli la tua gloria, * per quanto lo potevano. * Fa’ risplendere anche su noi pecca-tori * la tua eterna luce, * per l’intercessione della Madre-di-Dio, * o datore di luce: * gloria a te. 3 volte.
.JPG)
.JPG)
